Vanochtend om kwart over vier waren we op. Lekker douchen en de laatste spullen bij elkaar pakken. De koelbox snel ingepakt, terwijl de koffie doorliep. Toen Cor en ik gingen ontbijten hebben we de kinderen wakker gemaakt. Die konden gelijk door de auto in en verder slapen. Om precies 05.00 uur reden we de straat uit. Het was erg rustig op de weg en tegen 07.00 uur gingen we bij Venlo de grens over Duitsland in. Tegen half 10 een stop. De kinderen wilden nu wel ontbijten. Daarna gestaag verder. Onderweg was wel veel verkeer, maar geen files en op een keer een fikse bui na was het weer ook goed. Toen Christine ons belde, tegen 12 uur, waren we al bij Basel en tijdens het telefoontje van Femtine naderden we de Gothard tunnel. En daar ging het mis!! 20 km. voor de Gothard begon de file, waar we 2 xbd uur in hebben gestaan. Balen was dat. Gelukkig reed het na de tunnel weer en liep daar de temperatuur gestaag op. Eindelijk richting de 20 graden. Wat een schitterend land is Zwitserland toch. De bergen lagen besneeuwd in de zon te pronken. Ik genoot van het uitzicht. Bij Milaan misten we een afslag, wat als resultaat had dat we het hele centrum door zijn geweest. Ook dat kostte wat tijd, maar was een stuk aangenamer als in de file stil staan. Zo zagen we ook wat van de stad die, concludeerden we, zeker een langer bezoek waard is. Daarna reed het lekker door richting Bologna. Onderweg was het trouwens schitterend weer. De temperatuur meter in de auto gaf 22 graden aan. In de auto constateerde Fabienne een wesp. Dit leidde tot lichte paniek bij Yannick, die net als ik wat overgevoelig is voor insectenbeten. Uiteindelijk had hij het beest te pakken en zat hij halfdood onder de nieuwe sportschoenen van Yannick. Voor ik het in de gaten had, had hij zijn raam geopend om de wesp die aan zijn schoen geplakt zat, naar buiten te gooien. Je begrijpt wat 160 km. op een snelweg doet met een schoen die uit een raampje wordt gestoken. Yannick begrijpt dat nu ook. Weg was zijn schoen. Tranen met tuiten in de auto. Natuurlijk was ik niet blij. Hij had gelukkig nog wel Teva’s mee, maar de voorspellingen voor zondag waren niet briljant, dus om het dan met Teva’s te moeten doen is niet optimaal. Ondertussen begon het ook nog eens te regenen. Niet zachtjes, maar mega hard. Hier werden we natuurlijk niet vrolijker van. Uiteindelijk waren we blij om om half 10 op de camping aan te komen. We waren niet de enigen trouwens die op dit tijdstip aankwamen. We stonden met 6 Nederlandse gezinnen tegelijk bij de receptie. De rest van de vakantie bleek dat alle Nederlanders die we spraken in dezelfde file voor de tunnel te hebben gestaan. Iedereen was dus 2xbd uur later op bestemming als gepland. In de stacaravan nog snel wat soep warm gemaakt en de spullen geordend. Om 11 uur lagen we in bed en sliepen alle 4 als een blok.